Naukowe i obiektywne badania nad zjawiskiem homeopatii wykazują jej związek ideologiczny oraz historyczny zarówno z ezoteryzmem, jak i pseudonauką, które zresztą często idą w parze. Ostatnio jednak padały w mediach niemądre hasła, że Kościół popiera homeopatię. Tymczasem Kościół nie może popierać ani ezoteryzmu czy okultyzmu, ani pseudonauki.
Nie może więc popierać homeopatii, która te dwa rodzaje błędów i zagrożeń nosi w sobie w pełnej obfitości, a nawet w nadmiarze.
Książka ks. Andrzeja Seredy prezentująca różne punkty widzenia pomaga w wyrobieniu sobie własnego zdania. Jednocześnie jest próbą konkretnej odpowiedzi na wspomniane kontrowersje w temacie homeopatii.

ks. dr Aleksander Posacki SJ


Książka ks. Andrzeja Seredy w sposób bardzo rzetelny – nie tylko z punktu widzenia teologicznego – opisuje niebezpieczeństwa związane z homeopatią, dlatego jest tak istotną pozycją piśmienniczą. Wszyscy, którzy sięgną po tę ważną i obszerną porcję wiedzy, bez trudu zrozumieją, że Autor toczy bój nie tylko o ich zdrowie, ale przede wszystkim o wartości duchowe. Wskazuje też jedyną właściwą drogę postępowania, to znaczy całkowitą rezygnację z podejmowania prób leczenia swoich dolegliwości przy pomocy terapii, których źródła tkwią w okultyzmie.

prof. zw. dr hab. med. Andrzej Gregosiewicz
Uniwersytet Medyczny w Lublinie

Homeopaci bardzo często podkreślają, że „leki” homeopatyczne są bezpieczne. Nie powodują skutków ubocznych. Nie są toksyczne dla organizmu. Są przyjazne dla ludzi, ponieważ wytwarza się je z naturalnych substancji. Dla wielu osób taka ogólna prezentacja jest zachęcająca. Leczenie homeopatią zawiera jednak pewne pułapki.

Zwolennicy homeopatii próbują ubierać ją w szaty naukowości i przedstawiają różne pojęcia, koncepcje i wyniki własnych badań, które mają wzmacniać jej wiarygodność. Jednak, jak zauważa dr n. farm. Łukasz Komsta, „do dziś nie opublikowano artykułu w recenzowanym, renomowanym czasopiśmie naukowym, który by jednoznacznie potwierdził skuteczność homeopatii w porównaniu z terapią placebo w leczeniu jakiejkolwiek choroby”. Jest to bardzo wymowny fakt. W sierpniu 2005 roku w prestiżowym czasopiśmie medycznym Lancet opublikowano raport, który stanowi podsumowanie prac międzynarodowego zespołu kierowanego przez prof. M. Eggera z Uniwersytetu Berneńskiego w Szwajcarii. W kilku europejskich ośrodkach naukowych przeanalizowano po 110 prac dotyczących leczenia homeopatią i lekami konwencjonalnymi. Na podstawie badań uczeni stwierdzili, że preparaty homeopatyczne nie wykazują żadnego znaczącego efektu działania. Co oznacza, że nie ma żadnego dowodu na wyższość homeopatii nad placebo. Natomiast leki konwencjonalne wykazują efekty lecznicze. Wyjaśnijmy tutaj pojęcie placebo. Tym terminem określa się pozytywny efekt uzyskany po przyjęciu preparatu obojętnego chemicznie. Decydujące jest nastawienie pacjenta, jego wiara w skuteczność działania danej substancji i oczekiwanie poprawy stanu zdrowia. Efekt placebo może dodatkowo wzmocnić sugestia lekarza o skutecznym działaniu danego leku.

(...)

Jednym z poważnych zarzutów wobec homeopatii, sformułowanym między innymi przez zespół ekspertów Naczelnej Rady Lekarskiej, jest to, że homeopaci wyjaśniają fenomen działania leków homeopatycznych za pomocą nieudowodnionych naukowo mechanizmów. Brzmi on następująco: „Stwierdzenie homeopatów, że działania ich leków nie da się wyjaśnić utartymi, obecnymi uniwersyteckimi wyobrażeniami, powoduje, że często szukają oni tłumaczenia mechanizmu działania produktów homeopatycznych poprzez tworzenie spekulatywnych koncepcji, odwołujących się do magii”. W kolejnych rozdziałach książki Czytelnik będzie mógł sukcesywnie zapoznawać się z wieloma argumentami potwierdzającymi zasadność tego stwierdzenia.

Warto też zauważyć, że między innymi homeopatia jest propagowana przez jedno z najważniejszych centrów parareligijnego ruchu New Age w Esalen, co stawia ją w negatywnym świetle. W ideologii tego ruchu głosi się, że źródłem uzdrowienia jest sama duchowa energia będąca w człowieku lub energia kosmiczna. Krytyczne uwagi na temat koncepcji teoretycznych New Age w odniesieniu do niekonwencjonalnych metod leczenia, w tym homeopatii, zawiera watykański dokument z 2003 roku.

(...)

Ksiądz Clemens Pilar, który obronił doktorat na temat medycyny niekonwencjonalnej na uniwersytecie w Wiedniu, twierdzi, że homeopatia ma charakter parareligijny. Odwołuje się ona do symboli mających określone znaczenie, a także są w niej obecne elementy religijne (zob. Rozdział VI)1. Teorie i praktyki homeopatów mają ścisły związek z ezoteryzmem. Według samych homeopatów, 80% z nich to ezoterycy, a to często pociąga za sobą praktyki spirytystyczno-magiczne (np. stosowanie wahadełka, różdżki).

W jednym ze sklepów internetowych zamieszczono następujący opis działania różdżki: „Różdżka Biotensor Podwójny. Posiada rozszerzone zastosowanie poprzez możliwość regulacji długości ramieniem zwiększając lub zmniejszając przez to czułość związaną z osobą. Nadaje się znakomicie przy doborze leków homeopatycznych”. W zależności więc przy którym preparacie homeopatycznym owa różdżka będzie odpowiednio się wyginać, wtedy taki „lek” homeopata poleci swemu pacjentowi.

Przedmowa – prof. med. Andrzej Gregosiewicz

Wprowadzenie – ks. dr Aleksander Posacki SJ

Wstęp

I. Kontrowersje wokół homeopatycznych teorii

1. Dynamizacja substancji – okultystyczna teoria Hahnemanna

2. Problem rozcieńczeń

3. Współczesne teorie homeopatyczne

4. Koncepcja człowieka w homeopatii

5. Teoria leczenia chorób

6. Uwagi krytyczne

II. Okultystyczne praktyki towarzyszące homeopatii

III. Związek Hahnemanna z innym rodzajem okultystycznego „uzdrawiania”

IV. Homeopatia to nie ziołolecznictwo

V. „Leki” homeopatyczne

1. Potencje „leków” homeopatycznych

2. „Leki” homeopatii klinicznej

3. „Leki” homeopatii klasycznej

4. „Leki” homeopatyczne a leki konwencjonalne

VI. Homeopatia klasyczna – diagnostyka i leczenie

1. Wywiad z pacjentem i określenie jego typu konstytucyjnego

2. Przykłady „leczenia”

VII. Krytyka homeopatii w świetle nauk medycznych

VIII. O homeopatii z życiowego doświadczenia

IX. Przypadki osób poszkodowanych przez homeopatię – cd.

X. Mechanizm okultystycznego przeniesienia objawów – studium przypadku

XI. Konsekwencje więzi homeopatii z okultyzmem

XII. Zespół pohomeopatycznych objawów i droga uzdrowienia

XIII. Homeopatia – zastrzeżenia i niebezpieczeństwa dla życia duchowego (o. dr M. Zawada)

Podsumowanie

Posłowie – lek. med. Artur Mnich

Bibliografia

Załączniki